Tuesday, 12 December 2017

ಮಹಾಭಾರತ ತಾತ್ಪರ್ಯನಿರ್ಣಯ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 2: 07 - 11

ದೇಶೇದೇಶೇ ತಥಾ ಗ್ರನ್ಥಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚೈವ ಪೃಥಗ್ವಿಧಾನ್ ।
ಯಥಾ ಸ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸಃ ಸಾಕ್ಷಾನ್ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ ॥೨.೦೭॥
ಜಗಾದ ಭಾರತಾದ್ಯೇಷು ತಥಾ ವಕ್ಷ್ಯೇ ತದೀಕ್ಷಯಾ ।
ಸಙ್ಕ್ಷೇಪಾತ್ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥಂ ಭಾರತಾರ್ಥಾನುಸಾರತಃ  ॥೨.೦೮॥

ಕೈಗೊಂಡು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳ ಪ್ರವಾಸ,
ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ವಿಷಯಗಳ ನ್ಯಾಸ,
ಮೇಲಿನದು ನಾವು ಅನುಸರಿಸುವ ರೀತಿ,
ಆಚಾರ್ಯರು ಮಾಡಿದ್ದು ಕೆಳಗೆ ಹೇಳಿದ ನೀತಿ,
ಅನುಸರಿಸಿ ವೇದವ್ಯಾಸರನುಗ್ರಹ - ಬ್ರಹ್ಮಸೂತ್ರ,
ಹೇಳ ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ -ಮಹಾಭಾರತದ ಶಾಸ್ತ್ರ,
ಇದು ಕೇವಲ ಮಹಾಭಾರತದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ,
ಅನುಸರಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಬೆಲ್ಲ.

ನಿರ್ಣಯಃ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾಣಾಂ ಭಾರತಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್  ।
ಭಾರತಂ ಸರ್ವವೇದಾಶ್ಚ ತುಲಾಮಾರೋಪಿತಾಃ ಪುರಾ ॥೨.೦೯॥
ದೇವೈರ್ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿಃ ಸರ್ವೈರ್ ಋಷಿಭಿಶ್ಚ ಸಮನ್ವಿತೈಃ ।
ವ್ಯಾಸಸ್ಯೈವಾsಜ್ಞಯಾ ತತ್ರ ತ್ವತ್ಯರಿಚ್ಯತ ಭಾರತಮ್   ॥೨.೧೦॥

ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ನಿರ್ಣಯ ಅದೇ ಏಕೆ ಮಹಾಭಾರತ?
ಹೇಗೆಂದು ಆಚಾರ್ಯರ ವಿವರಣೆ ಹೊರಡುತ್ತದೆ ವಿಸ್ತೃತ,
ಭಗವಾನ್ ವೇದವ್ಯಾಸರ ಆಜ್ಞಾನುಸಾರ,
ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಮಥಿಸಿದರು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸಾರ,
ನಡೆಸಿದರು ಮಹಾಭಾರತ -ವೇದಗಳ ಅಧ್ಯಯನ,
ಆಯಿತಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾರತವೇ ಮಿಗಿಲೆಂಬ ತೀರ್ಮಾನ,
ತೂಕದಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾರತವೇ ಆಯಿತಂತೆ ಭಾರ,
ಜ್ಞಾನತುಲನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾರತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂಬ ಸಾರ.

ಮಹತ್ತ್ವಾದ್ ಭಾರವತ್ತ್ವಾಚ್ಚ ಮಹಾಭಾರತಮುಚ್ಯತೇ ।
ನಿರುಕ್ತಮಸ್ಯ  ಯೋ ವೇದ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ॥೨.೧೧॥

ಮಹತ್ವದಿಂದಲೂ ಆಗಿದೆ ಭಾರ,
ಭಗವತ್ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯ ಸಾರ,
ಪ್ರತಿ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆಯೆಂದರೆ ಹತ್ತರ್ಥ,
ಎಲ್ಲವೂ ಹೇಳುವುದು ಮಥಿಸಿದ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥ,
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಇದು ಮಹಾ-ಭಾರತ,

ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ.
[Contributed by Shri Govind Magal]

Monday, 11 December 2017

ಮಹಾಭಾರತ ತಾತ್ಪರ್ಯನಿರ್ಣಯ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 2: 01 - 06


ಓಂ
 ದ್ವಿತಿಯೋSಧ್ಯಾಯಃ [ವಾಕ್ಯೋದ್ಧಾರಃ]

ಜಯತಿ ಹರಿರಚಿನ್ತ್ಯಃ ಸರ್ವದೇವೈಕವನ್ದ್ಯಃ
ಪರಮಗುರುರಭೀಷ್ಟಾವಾಪ್ತಿದಃ ಸಜ್ಜನಾನಾಮ್
ನಿಖಿಲಗುಣಗಣಾರ್ಣೋ ನಿತ್ಯನಿರ್ಮುಕ್ತದೋಷಃ
ಸರಸಿಜನಯನೋsಸೌ ಶ್ರೀಪತಿರ್ಮಾನದೋ ನಃ .೦೧

ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರಜ್ಞಾಸೀಮೆಯ ಆಚೆ ಇರುವ,
ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕಾರ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿರುವ,
ಎಲ್ಲ ಗುರುಗಳ ಗುರುವಾಗಿ ಮೂಲಗುರುವಾಗಿರುವ,
ಸಮಸ್ತ ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ಅಭೀಷ್ಟೆಗಳ ದಾತನಾಗಿರುವ,
ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ತುಂಬು ಕಡಲು,
ಕೊರತೆ ಇರದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಒಡಲು,
ತಾವರೆ ಅರಳುಗಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ನಾರಾಯಣ,
ದಯಪಾಲಿಸುವ ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಹೂರಣ .

ಉಕ್ತಃ ಪೂರ್ವೇsಧ್ಯಾಯೇ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಾಂ ನಿರ್ಣಯಃ ಪರೋ ದಿವ್ಯಃ
ಶ್ರೀಮದ್ ಭಾರತವಾಕ್ಯಾನ್ಯೇತೈರೇವಾಧ್ಯವಸ್ಯನ್ತೇ .೦೨

ದ್ವಿತೀಯ ಅಧ್ಯಾಯದ ಆರಂಭಪೂರ್ವ,
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಶ್ರೀಮದಾಚಾರ್ಯ,
ನೋಡಿದ ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯ,
ಮಾಡಿದೆ ಅಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ನಿರ್ಣಯ,
ಮಹಾಭಾರತದ ಪ್ರತಿ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥ,
ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ ಎಲ್ಲಾ ಅದೇ ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥ,
ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಸರೇ ವಾಕ್ಯೋದ್ಧಾರ,
ಪ್ರತಿ ವಾಕ್ಯ ಹರಿಸುವುದು ವೇದಸಾರ.

ಕ್ವಚಿದ್ ಗ್ರನ್ಥಾನ್ ಪ್ರಕ್ಷಿಪನ್ತಿ ಕ್ವಚಿದನ್ತರಿತಾನಪಿ
ಕುರ್ಯುಃ ಕ್ವಚಿಚ್ಚವ್ಯತ್ಯಾಸಂ ಪ್ರಮಾದಾತ್ ಕ್ವಚಿದನ್ಯಥಾ .೦೩

ಅಂದೇ ಗಮನಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಆಚಾರ್ಯ,
ಗ್ರಂಥಗಳ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವದು ಸಂಶಯಾರ್ಹ,
ದ್ವೇಷದಿಂದ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು ಕೆಲವು,
ದುರಾಸೆಯಿಂದ ಕಿತ್ತಲ್ಪಟ್ಟವು ಹಲವು,
ತಮ್ತಮ್ಮ ಬಯಕೆಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆ,
ಮೂಲವೇ ದೂರವಾಗಿ --ದಾರಿತಪ್ಪಿದ ನಿರೂಪಣೆ,
ಆಚಾರ್ಯರು ಎಚ್ಚರಿಸಿರುವ  ಮೇಲಿನ ವಾಕ್ಯ,
ಗಮನದಲ್ಲಿದ್ದರಷ್ಟೇ ಗ್ರಂಥಾವಲೋಕನವದು ಶಕ್ಯ.

ಅನುತ್ಸನ್ನಾ ಅಪಿ ಗ್ರನ್ಥಾ ವ್ಯಾಕುಲಾ ಇತಿ ಸರ್ವಶಃ ।
ಉತ್ಸನ್ನಾಃ ಪ್ರಾಯಶಃ ಸರ್ವೇ ಕೋಟ್ಯಂಶೋsಪಿ ನ ವರ್ತತೇ ॥.೦೪॥

ನಾಶವಾಗದೆ ಉಳಿದಿಹ ಗ್ರಂಥಗಳೂ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತ,
ಮೂಲರಾಮಾಯಣಾದಿ ಗ್ರಂಥಳಾಗಿವೆ- ಲುಪ್ತ,
ಕೋಟಿ ಕೋಟಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಂಶವೂ ಈಗ ಇಲ್ಲ,
ಹೊರಟಿತಾಗ ಆಚಾರ್ಯರ ಶಾಸ್ತ್ರ ನಿರ್ಣಯದ ಬೆಲ್ಲ.

ಗ್ರನ್ಥೋsಪ್ಯೇವಂ ವಿಲುಳಿತಃ ಕಿಮ್ವರ್ಥೋ ದೇವದುರ್ಗಮಃ ।
ಕಲಾವೇವಂ ವ್ಯಾಕುಲಿತೇ ನಿರ್ಣಯಾಯ ಪ್ರಚೋದಿತಃ   ॥.೦೫॥
ಹರಿಣಾ ನಿರ್ಣಯಾನ್ ವಚ್ಮಿ ವಿಜಾನಂಸ್ತತ್ ಪ್ರಸಾದತಃ ।
ಶಾಸ್ತ್ರಾನ್ತರಾಣಿ ಸಞ್ಜಾನನ್ ವೇದಾಂಶ್ಚಾಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದತಃ  ॥.೦೬॥

ಲಭ್ಯವಿರುವ ಮಹಾಭಾರತದ ಪಾಠದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ ಶುದ್ಧಿ,
ಪಾಠವೇ ಶುದ್ಧವಿರದಾದಾಗ ಹೇಗೆ ಲಭಿಸೀತದು ಸಿದ್ಧಿ?
ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಾಗಲು ಶುದ್ಧಜ್ಞಾನ ಪರಂಪರೆಯ ಹ್ರಾಸ,
ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಾರೆ ಮಧ್ವರನ್ನು ನಿರ್ಣಯ ಕೊಡಲು ವ್ಯಾಸ,
ವ್ಯಾಸರನುಗ್ರಹ ಆದೇಶದಿಂದ ಅನುಗ್ರಹೀತ ಆಚಾರ್ಯ,
ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಗುರು ಮಹಾಭಾರತ ನಿರ್ಣಯದ ತಾತ್ಪರ್ಯ,
ಇದು ಆಚಾರ್ಯ ಮಧ್ವರೇ ಹೇಳಿದ ಮಾತು!,
ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು ಬೇಕು ಹೇತು?.
[Contributed by Shri Govind Magal] 

Sunday, 10 December 2017

ಮಹಾಭಾರತ ತಾತ್ಪರ್ಯನಿರ್ಣಯ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ 1: 130 - 137

ಮುಕ್ತಾಸ್ತು ಮಾನುಷಾ ದೇವಾನ್ ದೇವಾ ಇನ್ದ್ರಂ ಸ ಶಙ್ಕರಮ್ ।
ಸ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಕ್ರಮೇಣೈವ ತೇನ ಯಾನ್ತ್ಯಖಿಲಾ ಹರಿಮ್ ॥೧.೧೩೦॥

ಮುಕ್ತ ಮನುಷ್ಯರು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೀನ,
ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ವಿಲೀನ,
ಇಂದ್ರ ಶಂಕರನನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ,
ಶಂಕರ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ,
ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮುಕ್ತಗಣ,
ಕಲ್ಪಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿಯತ್ತ ಪಯಣ.

ಉತ್ತರೋತ್ತರವಶ್ಯಾಶ್ಚ ಮುಕ್ತಾ ರುದ್ರಪುರಸ್ಸರಾಃ।
ನಿರ್ದೋಷಾ ನಿತ್ಯಸುಖಿನಃ ಪುನರಾವೃತ್ತಿವರ್ಜಿತಾಃ ।
ಸ್ವೇಚ್ಛಯೈವ ರಮನ್ತೇsತ್ರ ನಾನಿಷ್ಟಂ ತೇಷು ಕಿಞ್ಚನ ॥೧.೧೩೧॥

ಮುಕ್ತರಾದ ಜೀವರ ಮುಕ್ತಿಯಲ್ಲಿನ ವಾಸ,
ಆಗುತ್ತಾರವರು ತಮಗಿಂತ ಉತ್ತಮರ ವಶ,
ಮುಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಯಾವ ದುಃಖದ ಪ್ರವೇಶ,
ಅಲ್ಲಿ ಜೀವರಿಗೆ ಲಭ್ಯ  ನಿತ್ಯ ಸುಖದ ವಾಸ.

ಮುಕ್ತರಾದವರಿಗಿಲ್ಲ ಭೂಲೋಕ ಸಂಸಾರ,
ಮಾಡಬಹುದು ಭೂಲೋಕದ ಇಚ್ಛಾವಿಹಾರ,
ಅವರಿಗಿದೆ ಸ್ವರೂಪಿಚ್ಛಾನುಸಾರ ಭೋಗ,
ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಅನಿಷ್ಟದ ಲವಲೇಶ ಭಾಗ.

ಅಸುರಾ ಕಲಿಪರ್ಯನ್ತಾ ಏವಂ ದುಃಖೋತ್ತರೋತ್ತರಾಃ ।
ಕಲಿರ್ದುಃಖಾಧಿಕಸ್ತೇಷು ತೇsಪ್ಯೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮವದ್ ಗಣಾಃ ॥೧.೧೩೨॥

ಮುಕ್ತಿ ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಮೇಲೇರಿ ಚತುರ್ಮುಖನೊಂದಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಭೋಗ,
ಹಾಗೇ ಕಲಿಯಾದಿ ದೈತ್ಯರಿಗೆ ಅಂಧಂತಮಸ್ಸಿನ ತಮ್ತಮ್ಮ ದುಃಖದ ಭಾಗ,
ಅಂಧಂತಮಸ್ಸಿನ ದುಃಖ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕಲಿಗೆ ಅಧಿಕ ಪಾಲು,
ಬ್ರಹ್ಮಪದವಿ ಯೋಗ್ಯರಂತೆ ಕಲಿ ಪದವಿಗೂ ಉಂಟಲ್ಲಿ ಅಧಮರ ಸಾಲು.

ತಥಾsನ್ಯೇsಪ್ಯಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಗಣಾ ಯೋಗ್ಯತಯಾ ಸದಾ ।
ಬ್ರಹ್ಮೈವಂ ಸರ್ವಜೀವೇಭ್ಯಃ ಸದಾ ಸರ್ವಗುಣಾಧಿಕಃ ॥೧.೧೩೩॥
ಮುಕ್ತೋsಪಿ ಸರ್ವಮುಕ್ತಾನಾಮಾಧಿಪತ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಃ ಸದಾ ।
ಆಶ್ರಯಸ್ತಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಸದಾ ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ ॥೧.೧೩೪॥

ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗುಂಟೋ ತಾರತಮ್ಯೋಕ್ತ ಪದವಿ ಸ್ಥಾನ ಮಾನ,
ಅಸುರರಲ್ಲೂ ಹಾಗೇ ತಾರತಮ್ಯೋಕ್ತ ಪದವಿ ಹೀನ ಅತಿಹೀನ,
ರಾಜನಾಗಿ ಜೀವೋತ್ತಮರಿಗೆ -ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸುಖದ ಭೋಗ,
ರಾಜನಾಗಿ ದೈತ್ಯರಿಗೆ -ಕಲಿಗೆ ಅಂಧಂತಮಸ್ಸಿನ ದುಃಖ ಭಾಗ,
ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ತಾರತಮ್ಯೋಕ್ತ ಪುಣ್ಯದ ಸುಖ,
ಕಲಿಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪಾಪರಾಶಿಯ ದುಃಖ,
ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಒಡೆಯ ನಾರಾಯಣ ಆಶ್ರಯದಾತ,
ಕಲಿಯ  ಯೋಗ್ಯತೆಯಂತೆ ಅವನ ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಹಾಕಿದಾತ.

ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪಿಂಡಾಂಡದಲ್ಲೆರಡರಲ್ಲೂ ಇವರಿಬ್ಬರ ಆಟ,
ದೇವ ರಾಕ್ಷಸರ ನಿರಂತರ ಕಾಳಗದ (ಮಥನದ ) ನೋಟ,
ಯೋಗ್ಯತಾ ಸ್ವಭಾವಗಳ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ಜೀವ,
ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದು ಜೀವೋತ್ತಮ ಜ್ಞಾನ ಮುಕುತಿ ಕೊಟ್ಟು ಕಾವ,
ಅಂತೆಯೇ ಅಸುರರ -ವಿಷ್ಣುದ್ವೇಷಿಗಳ ಕೂಟ,
ನಾಯಕ ಕಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಕೊಡುವ ದುಃಖದೂಟ.

ಇತ್ಯೃಗ್ಯಜುಃಸಾಮಾಥರ್ವಪಞ್ಚರಾತ್ರೇತಿಹಾಸತಃ ।
ಪುರಾಣೇಭ್ಯಃಸ್ತಥಾsನ್ಯೇಭ್ಯಃ ಶಾಸ್ತ್ರೇಭ್ಯೋ ನಿರ್ಣಯಃ ಕೃತಃ ॥೧.೧೩೫॥
ವಿಷ್ಣ್ವಾಜ್ಞಯೈವ ವಿದುಷಾ ತತ್ ಪ್ರಸಾದಬಲೋನ್ನತೇಃ ।
ಆನನ್ದತೀರ್ಥಮುನಿನಾ ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞಾಭಿದಾಯುಜಾ ॥೧.೧೩೬॥
ತಾತ್ಪರ್ಯಂ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮುತ್ತಮಂ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಮ್ ।
ಪ್ರಾಪ್ಯಾನುಜ್ಞಾಂ ವಿಷ್ಣೋರೇತಜ್ಜ್ಞಾತ್ವೈವ ವಿಷ್ಣುರಾಪ್ಯೋsಸೌ ॥೧.೧೩೭॥

ಋಗ್ ವೇದ ಯಜುರ್ವೇದ,
ಸಾಮವೇದ ಅಥರ್ವವೇದ,
ಪಂಚರಾತ್ರ ಇತಿಹಾಸ ಪುರಾಣ,
ಸಮಸ್ತ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ ಹೂರಣ,
ಇದು ಪೂರ್ಣಪ್ರಜ್ಞರು ಮಾಡುವ ಪ್ರಮಾಣ,
ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಾರಾಯಣನ ಅನುಗ್ರಹವೇ ಕಾರಣ,
ತಂದೆಯಾಜ್ಞೆಯಂತೆ ಆನಂದತೀರ್ಥನೆಂಬ ಮುನಿಯಾದ ನಾನು,
ಶಾಸ್ತ್ರ ಮಥಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಹೊಂದುವ ಜೇನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀಮದಾನನ್ದತೀರ್ಥಭಗವತ್ಪಾದವಿರಚಿತೇ ಶ್ರಿಮನ್ಮಹಾಭಾರತತಾತ್ಪರ್ಯನಿರ್ಣಯೇ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರತಾತ್ಪರ್ಯನಿರ್ಣಯೋ ನಾಮ ಪ್ರಥಮೋsಧ್ಯಾಯಃ ॥

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಮದಾನಂದತೀರ್ಥ ಭಗವತ್ಪಾದರಿಂದ ಶ್ರೀಮನ್ಮಹಾಭಾರತತಾತ್ಪರ್ಯನಿರ್ಣಯ ವಾದ,
ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರತಾತ್ಪರ್ಯನಿರ್ಣಯದ ಹೂರಣ, ಪ್ರಥಮ ಅಧ್ಯಾಯ ಶ್ರೀ ಹರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಣ.

[Contributed by Shri Govind Magal]